چشمانم را بسته ام
قلبم را زنداني كرده ام
اما
دستان لرزانم از عشق مي نويسند ... هنوز
دوستت دارم
واژه زيبايي است كه مانند بغض در گلويم نشسته است
...
چون كوه ايستاده ام تا خروش عشق را نبينم
شاهد طلوع و غروبي ديگر نخواهم بود!
...
واژه ها اگر بگذارند
دست هايم اگر ننويسند
چشمهايم اگر نبينند
قلبم از تپيدن باز ايستد ... اگر
+ نوشته شده توسط مهرنوش سعادتی در شنبه پنجم اردیبهشت 1388 و ساعت
14 |