اتاق سفید ... خالیست
من
گوشه چپ آن ... دور پتو پیچید ه ام
لباسهایم از چمدان بیرون پریده اند
دلخوشم
دوستانم
آوازهای آشنا
گیتارهای شیرین
دورم اما نزدیک اند
همین جا درون دستم ... می بینمشان
تک زنگ پر مهری تنهایی ام را با خود می برد.
+ نوشته شده توسط مهرنوش سعادتی در پنجشنبه نوزدهم اردیبهشت 1387 و ساعت
18 |

