مشغول بازی بود صدای خنده ی غم آلود و بلندش فضا رو پرکرده بود.
مثل فشفشه بلند شد از تلویزیون صدای موسیقی آشنایی می اومد
وقتی برگشت چشماش سرخ بود و خون دماغ شده بود.

دریای چشمت که می خندد

موجش که روی گونه ات می نشیند

میخواهم قایقی باشم

که روی ساحل لبهایت بلغزم