ما معمولا با هم زندگی می کنیم توی محیطی به اندازه خوابیدنمون

اونهم روی هم. معمولا سقف فاصله خیلی کمی از نفر آخر داره . خانواده های ما

۵ تایی یا ۱۰تایی یا ۵۰ و۱۰۰ تایی هستند ولی هر عضو خودش مستقل عمل

می کنه و هرکس که مشغول به کار می شه بقیه ازش نمی پرسند:

کجا؟ چطور؟ چی؟

هر کدوم از ما ۷۰۰ واحد توانایی داریم بعضی هامون فقط کار ثابت دارند و

بعضی ها  هم روحیه شون طوری که می تونن کارهای مختلف رو باهم

 انجام  بدن اما نه هم زمان بلکه به نوبت.

نوع کارهای ما بایگانی، ضبط صدا یا تصویر، آموزش، راه اندازی و بازیست.

اگر حجم کار زیاد باشه چند نفر باهم اون کار رو انجام می دیم.

جایی که ما توش زندگی می کنیم دورتا دورش تلقه، فشرده و شفاف

و ما برای بیرون اومدن باید سقف رو برداریم و دونه دونه از بالا بیرون بیایم و

اگر نفر آخر کار داشته باشه همه باید برن بیرون تا اون بتونه بره سرکار.

در هر خانواده همه شبیه هم هستند هیچ فرقی ندارند. صفحه دایره ای

به قطر ۱۵سانت در رنگها و طرحهای مختلف که اصل و نسب خانوادگی

رو نشون می ده . فقط پلاکارتهایی که نصب می شه شغلمون رو

مشخص می کنه.­

گاهی دونفر درجمع باهم درگیر می شن یا بخاطر بی حواسی به هم

برخورد می کنن در اثر ضربه یکسری از اطلاعاتشون رو از دست می دن

و از دیگر اطلاعاتشون به سختی می تونن استفاده کنن. اگر ضربه­ای

به ما وارد نشه مدتهای طولانی می تونیم کار کنیم واگر نه بعد از ضربه

باید اطلاعاتمون رو به یه نیروی تازه نفس و جوون منتقل کنیم بنابراین

خودمون از بین می ریم اما یک نفر هست که راهمون رو ادامه بده.

حالا اگه تونسته باشم خودم  و خانواده ام رو خوب توضیح بدم

باید حدس زده باشین.

من ... من ...

نه اصلا خودتون بگین بهتره!

آسمان ابری

من خاکی تشنه

دستهایم باز تا هر چه باران بر من ببارد

تا نور من در من بسازد

و عشق در من گل بکارد.